گسترش تدریجی استفاده از ایزو 9001 و ISO/IEC 15504 (که به عنوان بهبود فرایند نرم‌افزاری و تعیین قابلیت (SPICE) نیز نامیده شده است) سوالاتی نظیر سوالات ذیل را مطرح کرده است «در کدام سطح از قابلیت ISO/IEC 15504 فرد انتظار دارد فرایندهای سازمان تحت گواهی ایزو 9001 قرار داشته باشد؟» و «آیا تفاوت معنی‌داری بین سطوح قابلیت ISO/IEC 15504 تحقق یافته توسط فرایندهای سازمان‌های تحت گواهی ایزو 9001 و سازمان‌های بدون گواهی ایزو 9001 وجود دارد؟».

این مقاله به این سوال‌ها پاسخ می‌دهد و به سوال ذیل نیز جواب می‌دهد «آیا تفاوت معنی‌دار در سطوح شایستگی حاصل توسط فرایندهای ISO/IEC 15504 سازمان‌های دارای پرسنل زیاد در فناوری اطلاعات (IT) و سازمان‌هایی با تعداد پرسنل کم IT وجود دارد؟». برای پاسخ به این سوال‌ها، مجموعه داده‌هایی شامل 691 مورد فرایند (PI) گرفته شده از ارزیابی‌های امتحانی مرحله 2 70 SPICE را در طی دو سال بین سپتامبر 1996 تا ژوئن 1998 تحلیل کردیم.

نتایج نشان می‌دهند که فرایندهای ISO/IEC 15504 در سازمان های گواهی‌دار ISO 9001 به سطوح شایستگی حدود 1-2.3 در 15504 شرط رسیدند. علاوه بر این، نتایج تفاوت بین سطوح شایستگی حاصل توسط سازمان‌‌های گواهی دار ISO 9001 و سازمان‌های بدون گواهی ISO 9001 و همچنین بین سازمان‌ها با پرسنل زیاد IT و پرسنل کم IT را نیز نشان دادند.

شرکت بیکران راهکار سعادت

پروژه تعیین شایستگی و بهبود فرایند نرم‌افزار (SPICE) پروژه‌ای مستمر است که از ISO/IEC JTC1/SC7/WG10 در توسعه و آزمون استاندارد نوظهور ISO/IEC 15504 برای ارزیابی فرایند نرم‌افزار، تعیین شایستگی و بهبود فرایند نرم‌افزار پشتیبانی می‌کند. ISO/IEC JTC/SC7/WG10 گزارش فنی 2 (TR2) (ISO/IEC TR2, 1998) متشکل از اسناد تنظیم شده در جدول 1 توسعه یافته است.

در توسعه این اسناد، پروژه SPICE به صورت تجربی نسخه‌های بعدی مجموعه اسناد استاندارد بین‌المللی نوظهور را به واسطه مجموعه آزمون‌ها ارزیابی کرده است. (ال‌امام و گولدنسون، 1995؛ گولدنسون و ال‌امام، 1996؛ مک‌لنان و اوسترولنک، 1995؛ اسمیت و ال‌امام، 1996؛ ISO/IEC، 1999؛ وودمن و هانتر، 1998؛ ال‌امام و جانگ، 2000). اطلاعات بیشتر درباره ISO/IEC 15504 را می‌توان در ISO/IEC 15504 (1998) و در (ال‌امام و همکاران، 1998) یافت.

ایزو 9001 (1997) حاوی 20 بند است (ضمیمه A را ببینید) که در کل حداقل الزامات برای تنظیم سیستم مدیریت کیفیت را برای کاربرد در حفظ و توسعه نرم‌افزار و همچنین سایر صنایع فراهم می‌کند. توجیه تمام الزامات منجر به گواهینامه ایزو 9001 می‌شود. ایزو 3-9000 (1997) حاوی راهکارهای خاص نرم‌افزار برای کاربرد ایزو 9001 است و TickIT (1999) ابتکاری است، با خاستگاهی در برتانیا، که کاربرد ایزو 9001 را برای نرم‌افزار ارتقا می‌دهد.

شرکت بیکران راهکار سعادت

اگرچه ایزو 9001 و ISO/IEC 15504 خاستگاه‌های متفاوت دارند، یعنی ایزو 9001 استاندارد معمول برای مدیریت کیفی و اطمینان است در حالی که 15504 صرفاً برای ارزیابی فرایند نرم‌افزار، تعیین شایستگی و بهبود فرایند خلق شد، دو استاندارد به لحاظ شهودی مشابه هستند همانطور که در تحقیق تطبیقی دو استاندارد نشان داده شد (هایلی، 1998). تا جایی که می‌دانیم، تحقیقی وجود ندارد که درجه شباهت بین دو استاندارد را مطابق آنچه در تحقیق تطبیقی ISO 9001 دیدیم ارزیابی کند و مدل بلوغ شایستگی (CMM) توسط پاولک و همکاران 1993 اجرا شد.

در این تحقیق، پائولک تلاش کرد تا به سوال‌های ذیل پاسخ دهد «در کدام سطح CMM تبدیل به سازمان شایسته ISO 9001 خواهد شد؟» و «آیا سازمان سطح 2 (یا 3) CMM را می‌توان در ISO 9001 شایسته تلقی کرد؟». هدف این تحقیق ملاحظه و، در صورت امکان، فراهم کردن پاسخ به سوال‌های مربوط به ISO 9001 و ISO/IEC 15504 است.

• در کدام سطح شایستگی ISO/IEC 15504 انتظار می‌رود فرایندهای سازمان دارای گواهینامه ISO 9001 قرار گیرد؟

• آیا تفاوت معنی‌دار در سطوح شایستگی SPICE حاصل توسط فرایندهای ISO 9001 سازمان‌های گواهینامه‌دار و سازمان‌های بدون گواهینامه ISO 89001 وجود دارد؟

• آیا تفاوت معنی‌دار در سطوح شایستگی به دست آمده توسط فرایندهای SPICE در سازمان‌هایی با تعداد پرسنل زیاد فناوری اطلاعات (IT) و با تعداد پرسنل کم فناوری اطلاعات (IT) وجود دارد؟

این تحقیق به سه سوال بالا به صورت تجربی با تحلیل مجموعه داده‌های گرفته شده از ارزیابی‌های آزمون مرحله 2 70 SPICE پاسخ می‌دهد. آزمون‌های SPICE را می‌توان به عنوان پاسخی به جمله پی‌فلیگر و همکاران (1994) تلقی کرد که استانداردها رویکردهایی را رمزگذاری کرده‌اند که اثربخشی‌شان به دقت و به صورت علمی نشان داده شده است. البته، اغلب اوقات به حکایت، «ادراک عمیق»، نظرهای کارشناسان یا حتی تحقیقات ناقص متکی بوده است.

فنتون و همکاران (1993) و فنتون و پیج (1993) استدلال‌های مشابه مطرح کرده‌اند. باقیمانده این مقاله به شرح ذیل سازمان‌دهی شده است: بخش 2 مرور کلی درباره معماری ISO/IEC 15504 فراهم می‌کند، بخش 3 روش تحقیق را ارائه می‌دهد و بخش 4 نتایج اصلی تحقیق را نشان می‌دهد و کاربردهای آتی‌شان را بررسی می‌کند. در نهایت، بخش 5 به نتیجه‌گیری با خلاصه‌ای از مقاله و برخی نظرهای نهایی می‌پردازد.

شرکت بیکران راهکار سعادت

https://isiarticles.com/article/5914